Facebook als centrale bank

Uitgelicht

Leestijd: 5 min

Mark ‘big data’ Zuckerberg kondigde met veel aplomb zijn eigen ‘cryptomunt’ aan. Quod non. Dat Facebook – herinner Cambridge Analytica – die het niet nauw neemt met de privacy van hun gebruikers, transparantie, het nakomen van beloftes en spelregels het uithangbord is van Libra doet op zijn minst de wenkbrauwen fronzen. De Libra kent 27 stichtende leden – men wil uitbreiden naar 100 – waaronder Paypal, Visa, Mastercard, Uber, eBay en Lyft. Konden ze nu niemand beter vinden?

“Een cryptomunt is gebaseerd op het feit dat ze op een volledig gedecentraliseerde wijze ontstaat zonder dat er intermediairs, zoals banken en centrale banken, aan te pas komen”

Cryptocoin of Stablecoin?

Libra voldoet niet aan de voorwaarden van cryptomunten – een bont allegaartje van cryptoanarchisten, extropianen en libertairen met dystopische toekomstvisie – die zich baseren op het feit dat ze op een volledig gedecentraliseerde wijze ontstaan zonder dat er intermediairs, zoals banken en centrale banken, aan te pas komen. Ze staan volledig buiten het huidig betalingssysteem dat wordt georganiseerd door banken en centrale banken. Om een digitale munt te creëren die je niet zomaar kan kopiëren hanteren ze blockchain-technologie; ‘een publiek, gedecentraliseerd kasboek dat alle transacties bevat, waarbij een munt een keten is van digitaal ondertekende transacties die haar geschiedenis weergeven’, aldus Finn Brunton. Meteen voorkom je dat hetzelfde geld meermaals kan worden uitgegeven. Dat is nodig om vertrouwen te creëren in de nieuwe munt. Bovendien is een cryptomunt zoals de bitcoin – die door zijn gedecentraliseerde karakter verspreid is over talloze computers in plaats van op één server te staan – niet afhankelijk van een centrale bank.

“De Libra zal uitgeven worden op een zeer gecentraliseerde wijze met controle van zeer weinig mensen”

Gat in de markt, maar ook markt in dat gat?

De Libra zal uitgeven worden op een zeer gecentraliseerde wijze met controle van zeer weinig mensen. De Libra is gecentraliseerder dan de huidige betaalsystemen. Het is dus zeker geen disruptieve munt of ‘game changer’. Wie zat hier eigenlijk op te wachten? Wie was er vragende partij? Millennials gebruiken betaalkaarten of bank apps zoals ‘payconic’ nog sneller dan dat ze een ‘Tinder match’ consumeren. Dit met relatief lage kosten. Libra is gewoon een middel om de macht van Facebook nog uit te breiden. A fortiori zal je de Libra op specifieke manieren kunnen verzilveren in het eigen ecosysteem (Calibra) , terwijl het gebruik ervan bij concurrenten afgestraft zal worden. Vergelijk het met werknemers die uitbetaald worden in speciaal geld van hun bedrijf dat ze alleen in de eigen bedrijfswinkel kunnen uitgeven.

“Millennials gebruiken betaalkaarten of bank apps zoals ‘payconic’ nog sneller dan dat ze een ‘Tinder match’ consumeren”

Facebook zal nu over nog meer ‘big data’ beschikken. Zie de tsunami aan ‘creepy’ welgemikte advertenties maar aankomen. Bijster origineel is het ook niet. WeChat; een Chinese sociale-media app uitgebracht in 2011 is een combinatie van Twiter, Facebook en Whatsapp. En ook via WeChat is het mogelijk om rekeningen en goederen te betalen.

“Libra is een middel om de macht van Facebook nog uit te breiden. Vergelijk het met werknemers die uitbetaald worden in speciaal geld van hun bedrijf dat ze alleen in de eigen bedrijfswinkel kunnen uitgeven”

Cryptofascisten

Binnen de cryptomunten zijn verschillende stromingen. Sommigen hechten veel belang aan hun privacy en stellen dat je via elektronische betalingen enorm veel data te grabbel gooit met een mogelijke politiestaat tot gevolg. Op vlak van migratie bijvoorbeeld is deze controle al aan de hang waarbij sans-papiers worden opgespoord door patronen in financiële uitgaven te bestuderen. Anderen hebben dan weer een wantrouwen tegenover de centrale bank die het geld drukt. De monetaristen vrezen dat de bank te veel geld zal drukken met hyperinflatie tot gevolg. De derde groep wil dat geld functioneert zonder grenzen, zonder identiteiten, digitaal en zonder transactiekosten. Cryptomunten zijn – net zoals alle betaalmiddelen – gebaseerd op een verzameling overtuigingen. Betaalmiddelen hebben alleen maar waarde omdat wij geloven dat het geld in de toekomst aanvaard zal worden, om belastingen te betalen of om iets te kopen. Iets cynischer zou zijn om te zeggen dat door de bitcoin immens veel elektriciteit verspild wordt. Talloze computers draaien alleen maar om een nieuwe vorm van artificiële schaarste te creëren die zich leent tot oppotten, speculatie en het signaleren van status. Duurzaam kan je dat niet noemen.

” WeChat; een Chinese sociale-media app uitgebracht in 2011 is een combinatie van Twiter, Facebook en Whatsapp. En ook via WeChat is het mogelijk om rekeningen en goederen te betalen”

“Iets cynischer zou zijn om te zeggen dat door de bitcoin immens veel elektriciteit verspild wordt. Talloze computers draaien alleen maar om een nieuwe vorm van artificiële schaarste te creëren die zich leent tot oppotten, speculatie en het signaleren van status. Duurzaam kan je dat niet noemen.”

Game changer

Als het al zover komt, zal de Libra een munt zijn die door de financiële instelling – lees: Facebook – wordt uitgegeven. In tegenstelling tot de echte cryptomunten zoals bitcoin die enorm volatiel en Ipso facto onbetrouwbaar zijn om uitgaven of inkomsten op te baseren zal de Libra wél gedekt worden door een portefeuille van andere munten. Dat is wat financiële instellingen doen. Quid decentralisering. Ze geven deposito’s, spaarboekjes of ander financiële producten uit en dekken die door financiële activa aan te houden. Econoom De Grauwe werpt op dat; ‘de koers van de Libra tegenover de munten die Facebook aanhoudt van dag tot dag zal schommelen.’ Hoeveel Libra’s zal Facebook creëren? Facebook zou in de verleiding kunnen komen om teveel Libra’s uit te geven om zo hun winsten te verhogen wat de stabiliteit van die munt onder druk kan zetten. De financiële instelling Facebook zal ook krediet willen verschaffen in Libra. Dat kan tot zeepbellen leiden wachtend op een uitbarsting dixit De Grauwe. Kortom alle problemen van risico en stabiliteit die zich stellen in het traditionele banksysteem, zullen ook ontstaan met de Libra. De berg heeft een muis gebaard.

Twentysomething. Criminoloog. Bachelor Sociale Wetenschappen. Conservatief. Flamingant. Dwarsdenker. Scherp Satirische Neerslag. Sturm Und Drang. Koffieverslaving. Hobbyist Schilder – Theatermaker. #9000.

Summer of ’19

Zelfverklaarde experten en Klimaatgoeroes reppen zich tot ideologische recuperatie. Alle hens aan dek. Wat doet deze ondraaglijke hitte met ons lichaam, brein en de natuur? De klimaatverandering is tastbaar! Is dit het vagevuur of bevinden we ons al in de hel? Neen, de hel dat zijn de anderen. Ons gestel is enkel bezig met overleven en meer van die pseudowetenschappelijke onzin.

Hitte? Bij 30 graden doen ze in het Midden-Oosten een Nikab aan; lekker weertje. De Olympische spelen, de Tour en het WK voetbal. Stuk voor stuk bovenmenselijke prestaties die zich al jaar en dag afspelen in deze ‘verschroeiende’ hitte. Alsof een zomerbriesje een levensbedreigende soa brengt.

“Hitte? Bij 30 graden doen ze in het Midden-Oosten een Nikab aan; lekker weertje. Alsof een zomerbriesje een levensbedreigende soa brengt”

Natuurlijk valt het leven niet stil bij 30 graden. Ons libido schiet door het hormonendak. De liefde wordt juist méér en intenser bedreven bij een hittegolf. Liefde als gymnastiek aan de rekstok. De zwetende feromonen tieren welig. De rokjes en jurkjes worden met de dag korter. De gladgeschoren benen, met daartussen een verticale glimlach – schreef een Vlaamse reus ooit – lijken geen einde te hebben. En de bikini doet zijn herintrede.

“Ons libido schiet door het hormonendak. De liefde wordt juist méér en intenser bedreven bij een hittegolf. Liefde als gymnastiek aan de rekstok. De rokjes en jurkjes worden met de dag korter. De gladgeschoren benen, met daartussen een verticale glimlach lijken geen einde te hebben. En de bikini doet zijn herintrede.”

Wij lijden collectief aan obsessief compulsieve weerdwangneuroses. Als er drie vlokken sneeuw zijn gevallen is het openbaar leven ontwricht. Iedereen moet thuiswerken, ja zelfs de treinconducteurs en trams krijgen dan een dagje verlof zonder dat ze daarvoor hoeven te staken. De burger moet zich het zout uit de mond sparen want er dreigt schaarste.

Als de hitte zich aandient zijn we slachtoffer van een noodtoestand en worden onze rechten geschonden. Het besproeien van ons gemillimeterd gras, het vullen van ons zwembad, het wassen van onze sportwagen cabriolet. Strafbaar. Een boete is een belasting voor een fout en een belasting is nu eenmaal een boete voor succes.

“Een boete is een belasting voor een fout en een belasting is nu eenmaal een boete voor succes”

Het (al)weergezeik is een abstract expressionistisch schilderij met een vleugje surrealisme zoals alleen België kenmerkt en weergeeft hoe onbenullig ons bestaan is. Niets deugt, leve het volk. Hittegolven in dit noordelijke land bestaan niet. Ze zijn
de fantoompijnen van een over het paard getilde bourgeoisie.

“Niets deugt, leve het volk. Hittegolven in dit noordelijke land bestaan niet. Ze zijn de fantoompijnen van een over het paard getilde bourgeoisie”

‘Je kunt alle bloemen plukken, maar de lente houd je niet tegen’, schreef Pablo Neruda. Ik doe alvast mijn regendans op mijn stadsterras. Leve de zomer!

Social justice warriors & hun ‘wokeness’

Social justice warriors zijn de verlichte despoten die extreem ‘woke’ zijn zoals dat bij de hipsters heet; pathologisch gecrispeerd en overgevoelig voor alles wat zij als sociaal onrecht beschouwen. En dat is ongeveer….alles. Zo eisen sommige social justice warriors dat er bij klassieke literatuur ‘trigger warnings’ worden geplaatst: waarschuwingen voor aanstootgevende of politiek incorrecte passages. Het verleden als rijk van het kwade.

“Zo eisen sommige social justice warriors dat er bij klassieke literatuur ‘trigger warnings’ worden geplaatst: waarschuwingen voor aanstootgevende of politiek incorrecte passages. Het verleden als rijk van het kwade”

Zij kijken met een absolutistisch, ideologisch gekleurd referentiekader naar onze traditie en (kunst)geschiedenis en kleven er een stempel op: ‘We do not approve’. Alles van voor de #metoo affaire is seksistisch en racistisch waardoor het – paradoxaal genoeg – door hun cultuurrelativistische dogmatische kijk op de wereld onmogelijk is om nog andere culturen en tijden te kennen. Tolerantie die enkel zichzelf tolereert. Het woke-kalifaat springt op de sociale media-bres, enkel en alleen indien de vermoedelijke snoodaard een tot de middenklasse behorende blanke man van middelbare leeftijd is.

“Tolerantie die enkel zichzelf tolereert. Het woke-kalifaat springt op de sociale media-bres, enkel en alleen indien de vermoedelijke snoodaard een tot de middenklasse behorende blanke man van middelbare leeftijd is.”

Die ‘wokeness’ komt in de praktijk uitsluitend voor bij geprivilegieerde, blanke, welgestelde, jonge, navelstarende yuppies die hun te veel aan vrije tijd en middelen in een door ‘fomo’ geplaagde existentiële crisis niet meer weten te besteden. Op plekken waar achtergestelden geconcentreerd aanwezig zijn, zoals achterbuurten of asielcentra en mensen daadwerkelijk werken aan sociale mobiliteit is nooit iemand ‘woke’

Feestdag van een Vlaamse natie

Uitgelicht

Leestijd: 10 min

“Zij zullen hem niet temmen, de fiere Vlaamse Leeuw,
Al dreigen zij zijn vrijheid met kluisters en geschreeuw.
Zij zullen hem niet temmen, zolang een Vlaming leeft,
Zolang de Leeuw kan klauwen, zolang hij tanden heeft (…)”

Zo dendert ons volkslied over onze harten en tongen. Deze ontembare Vlaamse leeuw is altijd nauw vervlochten geweest met de rebelse Gentse stroppendragers. Getuige daarvan is de première van het Vlaams volkslied in het revolutiejaar 1848 in de Minardschouwbrug te Gent. Het kan verkeren, zei Bredero. Anno 2019 huldigt het Gents bestuur de Guldensporenslag met een – sobere – academische zitting, voorzien van natje en droogje, maar het mocht wat meer zijn. Neen, deze keer blijft de roeptoeter op zak. De Vlaamse hoogmis is nochtans dé dag bij uitstek om stil te staan bij de rijke en woelige, maar heroïsche geschiedenis van onze natie.

“Het Gents bestuur weigert om de feestdag te gedenken met de gepaste toeters en bellers. Neen, deze keer blijft de roeptoeter op zak”

Graafschap Vlaanderen

We beginnen bij het graafschap Vlaanderen (862 – 1795) dat door het Verdrag van Verdun aanvankelijk deel uitmaakte van West-Francië en vanaf 1464 van de (zuidelijke) Nederlanden. Vanaf het prille begin weigerden de fiere en dappere Vlamingen om te buigen naar de Franse feodale leenheer. Vlamingen voeren een onafhankelijke koers. Leuk weetje; ‘Vlaanderen’ komt etymologisch van flâm, flauma (vloed, stroom). Overstroomd land dus. Sommige predikers zien deze periode al terug opduiken onder het motto; “l’histoire se répète”.

1302

Op 11 juli 1302 – meer dan 700 jaar geleden – legden de Vlamingen het juk van de Franse koning Filips IV de Schone van zich af. In een heroïsche veldslag nabij Kortrijk vernederden de Vlaamse ambachtslieden – straatvechters bij gelegenheid – het professionele Franse ridderleger. De Guldensporenslag, zo gaat de mythe, voert ons mee naar een slagveld waarbij het volk, het establishment omverwerpt. Dat ridderleger werd niet alleen verslagen, maar met de grond gelijk gemaakt. De hagiografie leert ons dat het Franse leger ‘boven de zestigduizend man sterk’ was en het onderspit dolf tegen het Vlaamse leger dat ‘slechts uit dertigduizend man bestond.’ Denk Braveheart, maar dan het origineel. Tijdens de Guldensporenslag was er geen tijd voor gutmenschen. Het was Germaans zelfbestuur versus Latijns despotisme. De Franse ridders wisten niet wat hen overkwam. Zij waren gewend te vechten volgens een strakke erecode, waaraan edellieden in gans Europa zich getrouw hielden. De slag om de gulden sporen was een concretisering van Hobbes’ bellum omnium contra omnes. Paus Bonifatius VIII werd zelfs uit zijn bed gelicht om mee te delen dat voor de eerste maal in de geschiedenis een leger van voetvolk een ridderleger had verslagen. Dit betekende het begin van het einde voor ridders als militaire kaste. Niet slecht voor wat ‘plebs’.

“Paus Bonifatius VIII werd uit zijn bed gelicht. Het was de eerste maal in de geschiedenis dat een leger van voetvolk een ridderleger had verslagen”

De ‘Leo Belgicus’ is een cartografische conventie waarbij de Nederlanden in de vorm van een leeuw werden afgebeeld.

Conscience was uiteraard een romancier die de ‘Leeuw van Vlaanderen’ schreef om de Vlaamse subnatie, binnen de Belgische natie, tastbaar gestalte te geven. Robert van Bethune; de ‘leeuw’ was zelfs niet aanwezig. Op 11 juli 1302 zat hij in ballingschap in het kasteel van Chinon. De slag was ook geen uiting van ‘nationalisme’ – een anachronisme aangezien de ‘Vlaamse natie’ nog niet bestond – maar eerder een klassenstrijd. Ach wat doet het er toe. Het blijft het verhaal van de underdog; het volk tegen de beter georganiseerde onderdrukker. Een beter gemeenschappelijk verleden of glorieuze mythe kan je voor een natie niet bedenken.

Vlaamse Beweging

In Vlaanderen was er na de onafhankelijkheid van België sprake van een ‘blocked mobility’; de idee dat sociale mobiliteit – volgens De Tocqueville één van de basisvereisten van een democratie – geblokkeerd is. Sociale mobiliteit, of het gebrek daaraan, is een krachtige katalysator tot zelfredzaamheid en emancipatie. Het revolutiejaar 1848 zorgde nog voor een laatste oprisping van Belgisch patriottisme die tot 1870 duurde als reactie tegen de annexatie van Frankrijk onder Napoleon III. Een gemeenschappelijke vijand zorgt nu eenmaal voor een ingroup/outgroup. Guido Gezelle, flamingant van het eerste uur, schreef; “Wees Vlaming, dien God Vlaming schiep. Wees Vlaming zeg ik u, herwake Vlaming Nu!”.

In 1893 werd het algemeen enkelvoud stemrecht ingevoerd waarmee België en Wallonië hun doodsvonnis tekenden. De Waalse leiders pleitten voor een afscheiding van Vlaanderen en Wallonië omdat ze de democratische meerderheid vreesden. Jules Destrée stelde een federatie voor met twee onafhankelijke vrije volkeren. Ze zaten met de ‘peut’ zou Hedebouw zeggen of zaten ze met het profitariaat van de Fransdolheid? Eind 19e eeuw was de bewustwording dan ook compleet; Vlaamse vlag, Vlaams volkslied, Vlaamse feestdag. Conscience leerde niet alleen zijn volk lezen, hij leerde het ook feesten. In 1973 riep de Vlaamse Gemeenschap 11 juli uit tot officiële feestdag van Vlaanderen.

“In 1973 riep de Vlaamse Gemeenschap 11 juli uit tot officiële feestdag van Vlaanderen.”

De testosteronrevolutie

Leuven Vlaams was een repliek op het Franse taalimperialisme en het misprijzen van de eentaligheid. Taal is de beste waarborg voor de bloei van een volk en het belangrijkste kenmerk van de natie. In 1962 werd de taalgrens vastgelegd; Vlaanderen eentalig Vlaams, Wallonië eentalig Frans en Brussel tweetalig. Vlaanderen ging uit van het territorialiteitsprincipe. Maar de Franstaligen behielden het personaliteitsbeginsel en bleven dus rustig verder keuvelen in het Frans. De Vlamingen beseften dat zij de demografie aan hun kant hadden. James Kennedy schrijft dat de culturele omwenteling van de jaren 60 kon plaatsvinden omdat het protest en een deel van de elite gelijkaardige motieven hadden. De Christendemocraten – altijd de grootste in Vlaanderen – dreigden hun hegemonie te verliezen aan de Volksunie. Ze werden terug Vlaamsgezind. De socialisten en liberalen waren belgicisten omdat ze hoopten te profiteren van Waalse stemmen. Het startschot van mei ’68 werd gegeven in Parijs. Het ongenoegen van de mannelijke studenten die niet op meisjeskamers mochten komen slapen katapulteerde Europa in een sociale testosteronrevolutie.

Het moreel superieure links had die flamingantische stempel van ’68 niet zien aankomen. Zij zochten en vonden soelaas voor hun identiteitscrisis bij het evangelische Rode Boekje van Mao.Toen Leuven Vlaams een nationale dimensie kreeg trokken ze zich terug. Van de weeromstuit hingen mensen als Paul Goossens maar anti-Vlaamse, pro-Belgische en pro-Europese idealen nastreven. In hun kielzog omarmden ze een misplaatste multiculti en importreligie die het licht van de verlichting wil doven. Het Postmodernisme leidde tot spirituele verarming. België kent 28 zelfmoordpogingen per dag. In de publieke moraal heeft alles zijn prijs maar niks zijn waarde. Nietzsche voorspelde alreeds dat de dood van God samenvalt met de dood van onze cultuur en onze moraal. Dit heeft als gevolg dat de mens, gedreven door massaconsumptie, alles zal gaan banaliseren. Dit zal uiteindelijk uitmonden in nihilisme met zelfobsessie, spirituele woestenij en leegte als resultaat. We verheffen fysica tot metafysica en we vernietigen alles wat in de weg staat van de bevrediging van onze materialistische menselijke impulsen. We waren verlost van de verstikking van de pastoor maar de aasgieren stonden klaar. Een hervorming kan een revolutie tegenhouden en een revolutie kan een hervorming tegenhouden, schreef Burke.

“In de publieke moraal heeft alles zijn prijs maar niks zijn waarde. We verheffen fysica tot metafysica en we blijven achter in spirituele woestenij”

De absolute individualiteit waarbij kosmopolieten de natie vervangen door het individu en de staat door de wereld slaat elke verbondenheid aan diggelen. De cultuurrelativisten negeren elke basale sociale, culturele en evolutionaire principe. De liberale Hun idealen van ‘individuele vrijheid’ en ‘gelijkheid’ zijn een contradictio in terminis aangezien ‘gelijkheid’ betekent dat de ‘vrijheden’ van bepaalde mensen moet ingeperkt worden. Niettemin hebben idealen een natiestaat nodig om concrete gestalte te krijgen.

Staatsmisvormingen

De eerste staatshervorming onder Eyskens maakte een einde aan het unitaire België. Vlamingen wilden culturele autonomie onder andere in de vorm van taalwetgeving. Er kwam een paritaire ministerraad en twee cultuurgemeenschappen. De unitaire partijen liepen ook op hun einde. Dit alles had een hoge prijs; de ‘grendelgrondwet’. We werden afgekocht met speciale procedures en het instellen van bijzondere meerderheden waardoor de macht van de Vlaamse demografische meerderheid werd ingeperkt. In concreto betekent dit dat we voor iedere majeure hervorming een tweederdemeerderheid in de kamer moeten combineren met een meerderheid in elke taalgroep. De Franstaligen werden ‘demanders de rien’. Waalse regionalistische en anti-Vlaamse partijen zoals Rassemblement Wallon het daglicht zagen. De Vlaamse beweging vervelde van taalbeweging naar politieke, sociale en economische beweging. De taalgrens groeide uit tot een grens tussen gewesten en gemeenschappen.

“We werden afgekocht met speciale procedures en het instellen van bijzondere meerderheden waardoor de macht van de Vlaamse demografische meerderheid werd ingeperkt.”

In de jaren ’70 deed Tindemans de regering vallen met het ‘Egmontpact’, waaruit het Vlaams Blok vloeide. Onder Martens kwamen er maar liefst twee staatshervormingen. Martens zorgde ervoor dat de culturele gemeenschappen echte gemeenschappen met bevoegdheden werden. In ’80 kregen de Duitse, Franse en Vlaamse gemeenschappen én gewesten een eigen raad. De Vlamingen voegen de raden van de gemeenschappen en gewesten samen, waardoor zij een regering minder hebben dan de Franstaligen. Bij de derde staatshervorming werd een ruim pakket bevoegdheden naar de gemeenschappen en gewesten verscheept. België was de facto federalistisch. Dehaene hervormde België finaal tot een formeel federalistisch koninkrijk. Vanaf ’95 konden de volksvertegenwoordigers van de deelstaten eindelijk rechtstreeks verkozen worden. Later volgden nog de vijf resoluties en het nooit uitgevoerde grondwetsartikel 35.

Ondertussen werden de twee democratieën steeds pijnlijk duidelijker; socio-economisch, BRT werd VRT, eigen onderwijs, eigen verenigingen en vakbonden, eigen televisiezenders, eigen media etc. Bovendien voegden steeds meer partijen het adjectief ‘Vlaams’ toe aan hun partijnaam. Feitelijke apartheid dus. De VU had geen bestaansreden meer. De meeste van hun partijstandpunten werden uitgevoerd en ze hadden geen antwoord op de ‘blocked democracy’ en ‘blocked economy’.

In 2011-2012 kwam de splitsing van de vermaledijde kieskring BHV tot stand. Na zes staatsmisvormingen kan je het patroon wel ontrafelen. Iedere staatshervorming roept de volgende op. Vlaamse politici vragen autonomie wat ontzegd wordt door de Belgische politiek waardoor de Vlaamse publieke opinie radicaliseert en de elite dan maar schoorvoetend een halve ‘toegift’ doet. Een staatshervorming wordt eens uitgekleed bij de onderhandelingen, vervolgens nog eens bij de wetteksten en tenslotte nog eens bij de uitvoeringsbesluiten, tot ze volledig met de billen bloot staat. De feitelijke apartheid zorgt voor ‘blocked democracy’. Sociaal en cultureel zijn we vrij, maar democratisch en economisch hangen we nog aan de ketting. Iedereen bevoegd, niemand verantwoordelijk is een korte samenvatting van de Belgische politiek.

“Een staatshervorming wordt eens uitgekleed bij de onderhandelingen, vervolgens nog eens bij de wetteksten en tenslotte nog eens bij de uitvoeringsbesluiten”

Buitenstaanders zouden – teneinde de collectieve splitsingsziekte te stoppen – kunnen opwerpen dat het weerbericht splitsen niet voor beter weer zorgt, maar dan zou ik opperen dat het misschien wel voor een juistere weersvoorspelling zorgt.

“Iedereen bevoegd, niemand verantwoordelijk is een korte samenvatting van de Belgische politiek”

Natievorming

Vlaanderen is een natie, zoals duidelijk staat geschreven in het Handvest voor Vlaanderen, dat door de Vlaamse regering in 2012 werd voorgesteld. En de natuurlijke, logische roeping van een natie is een soevereine staat worden. En iedere nationalist streeft ernaar om staatsgrenzen te laten samenvallen met de grenzen van de volksgemeenschap, maar beseft dat grenzen nooit absoluut mogen zijn.

Identiteit, waarden, normen en tradities worden over de hele wereld door gemeenschappen gebruikt als houvast tegen de uitdagingen van de globalisatie. Dankzij de staat kan de natie begrenst worden en dankzij de natie krijgt de staat legitimiteit. Grenzen zijn voor een staat wat de huid is voor het lichaam.

” Grenzen zijn voor een staat wat de huid is voor het lichaam”

Natuurlijk is een natie contingent. Het is een verbeelde gemeenschap. Veel van ons maatschappelijke denken is niet natuurlijk en wat wel natuurlijk is, is niet perse wenselijk of moreel goed. Vandaar dat de mensheid ook ‘cultuur’ kent; het totaal aan collectieve representaties die gedeeld worden door een natie. En dat is niet zinnebeeldig. Het gaat over het verbinden van personen die elkaar niet persoonlijk kennen. Identiteit is geen doel maar een middel tot samenleven. De Oostenrijkse socialist Bauer typeerde een natie als een op taal gebaseerde cultuurgemeenschap gegroeid uit een lotsgemeenschap. Dat klopt. Vandaag gedenken we onder andere de taalstrijd en ons lot is inderdaad – volledig contingent – aan elkaar verbonden door dit lapje grond; Vlaanderen.

We moeten blijven slaan op de nagel die ‘taal’ heet. De leitkultur bepaalt, meer dan de sociale en lokale afkomst de toekomstmogelijkheden van de mensen en geeft dus mee vorm aan hun identiteit. Zolang de integratie even groot of groter is dan de mobilisatiegraad ontstaat er geen probleem, schreef Deutsch. De versmelting van cultuur en politiek is het wezen van het nationalisme. De moderne mens staat in loyauteit tegenover een cultuur in plaats van tegenover een vorst.

“De versmelting van cultuur en politiek is het wezen van het nationalisme. De moderne mens staat in loyauteit tegenover een cultuur in plaats van tegenover een vorst”

Identiteit huist in de sociaal-constructivistische theorie die voortdurend wordt heruitgevonden door de impliciete dialoog tussen de leden van de gemeenschap. De Vlaamse beweging dient in staat te zijn om de belangen van de specifieke klassen en groepen in de natie, op te nemen in de nationale agitatie en in nationale termen uit te drukken.

“De Vlaamse beweging dient in staat te zijn om de belangen van de specifieke klassen en groepen in de natie, op te nemen in de nationale agitatie en in nationale termen uit te drukken”

11 juli bewijst hoe sterk het volk staat tegenover de culturele elite. De Vlaamse iconografie had zoveel gewicht dat de officiële instanties niet anders konden dan die symbolen te canoniseren. In tegenstelling tot andere landen waar de staat de symboliek oplegt aan het volk. De bevoegdheid rond feestdagen zou beter bij de gemeenschappen liggen. Feestdagen zijn een culturele gelegenheid die bij de gemeenschappen hoort.

‘De Vlamingen hebben gestreden, niet met bloed maar met inkt’, schreef De Wever. Via democratische verkiezingen en dialoog gaan we naar de volgende staatsstructuur. Het confederalisme is het logische vervolg van de loop van de geschiedenis. Vlaanderen komt van ver, maar we zijn er evenwel nog niet. 11 juli is nog niet onze ‘quatorze juillet.‘ Er is nog geen massagevoel.

“Vlaanderen komt van ver, maar we zijn er evenwel nog niet. 11 juli is nog niet onze ‘quatorze juillet.‘ Er is nog geen massagevoel”

Met België indien mogelijk, zonder België als het moet, zei Frans Van Cauwelaert, maar altijd voor en door Vlaanderen. We moeten streven naar een ‘civis romanus sum‘. Hroch onderscheidt drie fasen in de natievorming; belangstelling voor de taal, de geschiedenis en de gebruiken waarop een agitatie van een kleine groep patriotten volgt en tenslotte – de fase waarin flaminganten zich nu bevinden – de doorbraak naar de massa. In een stellingenoorlog moeten één voor één alle pijlers van de burgerlijke samenleving worden veroverd; onderwijs, uitgeverijen, vakbonden, civil society et cetera. Eerst vindt er een geestesrevolutie plaats, dan pas een politieke. Mensen hebben nu eenmaal liever de zekerheid van problemen dan de onzekerheid van oplossingen. De massa is zodanig miskweekt dat die de bestaande maatschappij als begerenswaardig erkent en dus haar ketens gewillig draagt.

Nationalisme is geen vastgegroeide ideologie maar groeit organisch. Een nationalist is terecht trots op zijn volk, trots op zijn cultuur, maar weet juist vanuit die ingesteldheid andere volkeren en hun cultuur te waarderen. 

Voor Vlaanderen, voor rechtvaardigheid, voor de toekomst!